Monochrome Chronicle

Spoiler Alert!!!

Tip ก็คือ เนื้อหาย่อยที่ปรากฎในเรื่อง Higurashi no Naku Koro ni หรือแว่วเสียงเรไร ซึ่งจะมี
ทั้งที่มีส่วนไม่เกี่ยวข้องหรือส่วนที่เชื่อมโยงกับเนื้อหาหลักของทั้ง 8 บทหลักในเกมต้นฉบับ
PC นั่นเอง ซึ่งข้อมูลตรงนี้จะช่วยทำให้เราสามารถรับรู้รายละเอียดยิบย่อยที่ไม่ปรากฎในเนื้อหา
หลักอีกด้วย

==============================================

บทสายใยสังหาร
Chapter 6/026 - ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราพบเจอกันสักหน่อย

---------------------------------------------------------------------------------------------

ชิอง : ก็บอกแล้วนี่คะ วันนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราพบเจอกันสักหน่อย! เราเคยพบกันมา
ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แล้วก็เมื่อวันก่อนด้วยไงคะ!
เคย์อิจิ : ...ยังไงก็เถอะ ถึงเธอจะพูดอย่างนั้น มันก็ถูกอยู่

ผู้ชายคนที่คอยดูแลชิองได้ขับรถพาผมมาส่งที่บ้าน ตอนแรกผมก็ขอปฎิเสธไป แต่เธอกลับไม่ยอม
แถมยังเอาจักรยานของผมใส่ท้ายรถก่อนที่ผมจะได้พูดอะไรเสียอีก

และตอนนี้ผมก็อยู่ในรถของเธอที่กำลังวิ่งอยู่บนถนนลูกรังสู่ฮินามิซาวะซะแล้ว ชิองนั้นดูสวยพอๆกับ
หรืออาจจะมากกว่ามิองเสียอีก เหมือนกับดารานางแบบเลยทีเดียว แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ได้สนในสิ่ง
ที่ผมถามไปเลย

เคย์อิจิ : เอาเถอะ พวกเธอสองคนดูคล้ายกันมากเลย ฉันเองคงจะไม่สามารถบอกว่าเธอกับมิอง
ต่างกันตรงใหนบ้างได้เหมือนกันแหละ ถ้าหากเธอมัดผมหางม้าเหมือนกับมิองล่ะก็นะ
ชิอง : ก็นะ เราเป็นฝาแฝดแท้ๆเลยนี่คะ! ไม่แปลกหรอกที่เคย์จังจะแยกไม่ออก ฮ่ะๆๆๆ อ๊ะ เท่าที่
เคยจำได้นะคะ เราสองคนเคยแลกเสื้อผ้ากันใส่ แล้วก็ไม่มีใครสงสัยอะไรเลย เราชอบสลับตัวกัน
หลายครั้งเพื่อหลอกทุกคนเล่นแบบนี้แหละค่ะ!

คนขับรถในชุดดำถอนหายใจยาวเหมือนกับหมดหวัง

ชิอง : เป็นอะไรไปเหรอคะ คาไซ? ทำไมต้องถอนหายใจแบบนั้นด้วยล่ะคะ?
คาไซ : ขออภัยด้วยครับ ...ผมเพิ่งจะคิดไปว่าคุณชิองเนี่ยไม่เคยเปลี่ยนไปจากเดิมเลย

ผมได้เห็นถึงความเหน็ดเหนื่อยและความอดทนในการใช้ชีวิตมาอย่างโชกโชนสะท้อนออกมาจาก
ใบหน้าของคนขับรถผ่านทางหลังกระจก

ชิอง : นี่ เคย์จัง นี่ใช่ทางไปบ้านของเคย์จังแน่เหรอ? คาไซยิ่งไม่รู้ทางในฮินามิซาวะนอกจากทาง
ไปบ้านใหญ่โซโนะซากิซะด้วยสิ ถ้าเคย์จังไม่ยอมบอกทางล่ะก็ มีหวังเราคงจะไปจบลงที่ก้นแม่น้ำแน่ค่ะ
เคย์อิจิ : ห๊ะ? โอ๊ะ โทษทีๆ ช่วยจอดรถตรงถนนแคบด้านขวามือข้างหน้าก็ได้ เดี๋ยวฉันจะไปต่อเอง

รถจอดตรงที่ๆผมบอกไว้ แล้วคุณคาไซก็มาช่วยยกจักรยานออกจากท้ายรถให้

เคย์อิจิ : เอ่อ ขอบคุณมากฮะ... ที่ขับรถพามาส่งถึงบ้าน
คาไซ : คุณคงจะเป็น... คุณเคย์อิจิสินะครับ?
เคย์อิจิ : เห? อ๊ะ ครับ ใช่แล้ว
คาไซ : ...ผมมองเห็นอนาคตของคุณที่จะต้องวุ่นวายกับปัญหาต่างๆ(กับชิอง) แต่ขอให้พยายาม
อดทนเอาไว้ เดี๋ยวก็จะชินไปเองแหละครับ

คุณคาไซดูเหมือนจะแสดงทีท่าเห็นใจต่อผมอย่างลึกๆ ผมคงจะพูดได้แต่เพียงว่าเขาคงจะถูก
พี่น้องฝาแฝดโซโนะซากิปั่นหัวมาตั้งแต่เด็กแน่ๆ

คาไซ : แต่เธอก็เหมือนกับคุณมิอง เธอเป็นคนใจดีนะครับ
เคยอิจิ : ...หมายถึงว่าเธอเป็นเจ้าปัญหาเหมือนกับมิองงั้นเหรอครับ?

คุณคาไซกลั้นขำอยู่ในลำคอ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา... เฮ้ เดี๋ยวสิ มันหมายความยังไงกันแน่?

ชิอง : ราตรีสวัสดิ์ค่ะ เคย์จัง! แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะคะ! แล้วฝากทักทายพี่แทนฉันด้วยล่ะ 
ฮืม... บางทีฉันน่าจะมาอยู่ที่ฮินามิซาวะตั้งแต่วันพรุ่งนี้เลยดีมั้ยคะ?
เคย์อิจิ : ...อย่าเลยดีกว่า ถ้าเธอจะย้ายมาฮินามิซาวะล่ะก็ ฉันขอย้ายไปอยู่โอคิโนะมิยะดีกว่า
ชิอง : โธ่ ไม่สมกับเป็นเคย์จังเลยนะคะ...!

และแล้วก็มีเสียงแตรรถรบกวนแทรกเข้ามาระหว่างสองเรา คุณคาไซโบกมือลาแล้วขับรถจากไป
รถเลือนหายไปในค่ำคืนอันมืดมิด ทิ้งไว้แต่ละอองฝุ่นที่ล่องลอยไปในอากาศ

...วันนี้มันยังไงกันน้า ผมนึกภาพของมิองตอนที่ทำหน้าประหลาดใจไม่ออกเลยแฮะ รับรองว่า
ยัยนั่นจะต้องตกใจแน่ๆ ตอนที่เห็นผมกับชิองมาอยู่ต่อหน้า



---------------------------------------------------------------------------------------------

Thanks : Animesuki forum