Higurashi no Naku Koro ni Tips025

posted on 14 Jul 2008 20:16 by sorekara in WhenTheyCry

Spoiler Alert!!!

Tip ก็คือ เนื้อหาย่อยที่ปรากฎในเรื่อง Higurashi no Naku Koro ni หรือแว่วเสียงเรไร ซึ่งจะมี
ทั้งที่มีส่วนไม่เกี่ยวข้องหรือส่วนที่เชื่อมโยงกับเนื้อหาหลักของทั้ง 8 บทหลักในเกมต้นฉบับ
PC นั่นเอง ซึ่งข้อมูลตรงนี้จะช่วยทำให้เราสามารถรับรู้รายละเอียดยิบย่อยที่ไม่ปรากฎในเนื้อหา
หลักอีกด้วย

==============================================

บทสายใยสังหาร
Chapter 5/025 - เกิดอะไรขึ้นกับอันธพาลทั้งสามคนหลังจากนั้น

---------------------------------------------------------------------------------------------

อันธพาล A : หน็อยแน่ะแก เอามือออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะเว้ย! มันเรื่องอะไรถึงต้องมาจับพวกข้ากันด้วยฟะ!?
อันธพาล B : ไปตายซะไป๊! ปล่อยพวกเรานะเฟ๊ย!
โออิชิ : คุมะจัง ปล่อยพวกเขาได้แล้วล่ะ เอ้า นั่งก่อนสิ

คุมะจังดูเหมือนจะมือหนักไปหน่อยก็เลยจับสามคนนั้นซะแน่นเลย พวกนั้นจึงเริ่มลูบแขนของตัวเองกันใหญ่

โออิชิ : ฮ่าๆๆๆ ผมว่าพวกเธอคงจะเข้าใจผิดแล้วล่ะ เราไม่ได้พาพวกเธอมากักขังซะหน่อย คุมะจัง
ช่วยไปหาอะไรเย็นๆให้พวกเค้าดื่มหน่อยสิ? แล้ว...พวกเธออยากจะรับเบียร์หรือน้ำชากันดีล่ะ? หืม?

พวกนั้นดูสงบลงไปมาก แต่สีหน้ายังดูโกรธอยู่ขณะที่นั่งอยู่บนโซฟา ฮ่ะๆๆ คนหนุ่มนี่เลือดร้อนกันจริงน้า?

โออิชิ : อะไรกัน? ไม่ดื่มหน่อยเหรอ? ก็ได้ งั้นผมจะเป็นคนดื่มทั้งหมดเองละกัน
อึ่กๆๆ อ๊าซ์... ไม่มีอะไรดีไปกว่าการดื่มเบียร์ในเวลางานอีกแล้ว

พอผมเริ่มดื่มเบียร์อย่างออกรส พวกอันธพาลต่างก็มองหน้าเข้าหากัน พวกนั้นยังคงมีความสงสัยอยู่
แต่ก็ไม่ได้พบเจอสิ่งผิดปกติแต่อย่างใด ดังนั้นพวกนั้นจึงเริ่มเปิดเบียร์ขึ้นมาบ้าง แล้วทั้งสามก็พากัน
ดื่มอย่างเอาเป็นเอาตาย

โออิชิ : แล้วพวกเธอมาจากใหนกันล่ะ? คงจะไม่ได้อยู่แถวนี้แน่ๆ?

พวกอันธพาลต่างมองหน้ากันอีกครั้ง เหมือนกับว่าควรจะตอบดีหรือไม่ตอบดี

โออิชิ : พวกเธอ...เรียนอยู่วิทยาลัยสินะ? พวกเธอเป็นเพื่อนกันเหรอ ออกมาร่อนไปร่อนมาแบบนี้
ผมล่ะอิจฉาจริงๆ
พวกอันธพาล : .................
โออิชิ : งั้นบ้านของพวกเธอคงจะไม่ใช่ใกล้ๆแน่ มาจากที่ใหนกันล่ะ โอซาก้า?
พวกอันธพาล : แล้วทำไมพวกข้าจะต้องตอบด้วยฟะ?
โออิชิ : เอาน่า ใจเย็นๆ เราพาพวกเธอมาที่นี่เพื่อช่วยคุ้มครองให้เชียวนา เมื่อกี้พวกเธอเกือบจะ
มีเรื่องแล้วไม่ใช่หรือไง

พวกเขาเริ่มนึกถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ พวกเขานั้นอาจจะเคยมีเรื่องวิวาทกับคู่อริ
หรือนักศึกษาคนอื่นๆมาแล้วก็จริง แต่ผมมั่นใจเลยว่าพวกเขาคงจะไม่เคยเจอพวกชาวบ้านรุมล้อม
มาก่อนเลยแน่ๆ มีทั้งเด็กบ้างล่ะ คนแก่คนชราบ้างล่ะ หรือไม่ก็ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ผมว่าเจ้าพวกนั้น
คงจะต้องรู้สึกหวาดกลัวบ้างล่ะ

โออิชิ : ผู้คนแถวนี้ต่างรู้กันดีว่าไม่ควรที่จะไปยุ่งกับชาวบ้านฮินามิซาวะ ...ชาวบ้านที่นั่นค่อนข้างจะ...
ไม่เหมือนที่อื่นซักหน่อย มันไม่เหมือนกับพ่อแม่ที่ออกมาช่วยลูกระหว่างมีเรื่องทะเลาะกันหรอกนะ
ที่นั่น ถ้าพวกเธอไปมีเรื่องกับชาวบ้านซักคนนึงล่ะก็ชาวบ้านทั้งหมดก็จะพร้อมใจกันเข้ามาช่วยสู้
นี่ผมไม่ได้พูดเล่นนะ

ไม่มีการตอบรับจากพวกนั้น เอาเถอะ ยังไงก็เป็นประสบการณ์ครั้งแรกนี่นะ

โออิชิ : แล้วถ้ามีใครถูกชาวบ้านฮินามิซาวะเพ่งเล็งจับตามองล่ะก็ คนๆนั้นก็จะหายตัวไป
เหมือนกับ "ปีศาจลักซ่อน" ยังไงล่ะ ผมไม่ได้พูดลอยๆหรอกนะ ...แล้วนี่พวกเธอมีเพื่อน
หรือญาติพี่น้องที่พอจะยอมรับถึงรายงานบุคคลสาบสูญบ้างรึเปล่าล่ะ ถ้าเกิดพวกเธอ
หายตัวไปจริงๆ? ไม่สิ? มันต้องเป็น...พวกเธอจะหายสาบสูญไปเลยต่างหากล่ะ หุๆๆๆๆๆ!

เจ้าพวกนั้นควรจะขอบคุณพวกเราซะด้วยซ้ำที่ผ่านไปแถวนั้นพอดี ไม่อย่างนั้นคงไม่รู้หรอกว่า
จะเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าพวกนั้นบ้าง ถ้าเกิดถูกฉุดลากเข้าไปที่ซอกตึก สุดท้ายอาจจะต้องไปนอน
อยู่บนเตียงในห้องนิติเวชแทนที่จะมานั่งลอยชายบนโซฟาแบบนี้ก็ได้ หุๆๆๆๆๆ! แน่นอน ผมคง
ไม่พูดต่อหน้าเจ้าพวกนั้นหรอก...

แต่ว่า นั่นยังถือเป็นกรณีที่โชคดีสุดๆเลยล่ะนะที่ได้เจอศพ เฮ่อ...

โออิชิ : แล้วพวกเธอมาที่โอคิโนะมิยะได้ยังไงกันล่ะ? รถไฟ? หรือมอเตอร์ไซค์?
พวกอันธพาล : ...มอเตอร์ไซค์
โออิชิ : ฮืม... แย่หน่อยล่ะ พวกเธอยังทิ้งมอเตอร์ไซค์ไว้ที่นั่นอยู่เลยนี่? ขืนให้กลับไป
เอารถคืนตอนนี้ มีหวังโดนเล่นงานแน่ ๆ
พวกอันธพาล : อะ...อะไรกันนักหนาวะ!! ถ้าพวกมันแน่จริง!! ก็มาเจอกันเลยเซ่!!

ใจเย็นๆกันบ้างสิ... เฮ่อ... ทำไมเด็กหนุ่มสมัยนี้ถึงได้วู่วามขนาดนี้กัน?

โออิชิ : ผมรู้ว่าพวกเธอเองก็คงไม่อยากมีปัญหาด้วยใช่มั้ย งั้นก็บอกหมายเลขทะเบียนรถมาสิ
เดี๋ยวพวกเราจะไปขนมาให้ เฮ้ คุมะจัง รถบรรทุกพร้อมรึยัง?
คุมะจัง : ครับ!
พวกอันธพาล : มะ...ไม่ต้องเลย...! พวกเรากลับไปเอาด้วยตัวเองได้!
โออิชิ : นี่พวกเธอบ้ารึเปล่า? อยากจะไปให้ถูกรุมทำร้ายรึไง? คราวนี้มันจะไม่โชคดีเหมือนคราวก่อนหรอกนะ
พวกอันธพาล : .................
พวกอันธพาล : ปัดโธ่เว๊ย! ก็บอกแล้วไงว่าให้มาเจอกันได้เลย! เดี๋ยวพวกข้าจะจัดการพวกมันให้หมดเอง!
โออิชิ : ...โย่ งั้นผมจะถามอีกซักหน่อยละกัน เมื่อกี้พวกเธอเพิ่งจะดื่มเบียร์กันไปใช่มั้ย? ...ถ้ายังคิดจะไปขี่มอเตอร์ไซค์อีกล่ะก็ ผมคงจะต้องจับพวกเธอในข้อหาเมาแล้วขับแล้วล่ะ
พวกอันธพาล : ...อะ ...ไอ้ตำรวจสารเลวเอ๊ย...!!
โออิชิ : ถ้างั้นล่ะก็ ไอ้ตำรวจสารเลวคนนี้คงต้องขออนุญาตขนมอเตอร์ไซค์ของไอ้พวก
เด็กเหลือของี่เง่าที่ยังไม่มีแม้แต่เงินเสียภาษีหน่อยนะ เอาล่ะ หุบปากได้แล้ว แล้วก็ยอม
บอกหมายเลขทะเบียนรถมาซะดีๆ

เด็กอันธพาลทั้งสามยังคงอิดออดไม่ยอมบอกเลขทะเบียนรถเสียที ...พวกนั้นเริ่มอ้างอย่างนู้นอย่างนี้เช่น
"...เอ่อ พวกเราเพิ่งจะซื้อมาไม่นาน ก็เลยจำหมายเลขทะเบียนไม่ได้น่ะ" แล้วก็ ...เฮ่อ สุดจะบรรยายจริงๆ...

โออิชิ : คุมะจัง แกช่วยเอารถบรรทุกไปยังจุดเกิดเหตุที่เราลากเจ้าพวกนี้มาหน่อยสิ?
มันน่าจะมีมอเตอร์ไซค์ยามาฮ่าคันใหญ่สีแดงอยู่แถวๆนั้นอยู่คันนึงนะ อีกคันนึงมีไฟเบรค
ด้านขวาแตก แล้วก็... อีกคันที่มีสีขาว บนเบาะน่าจะมีเทปแปะอยู่มั้ง? ใช่มั้ยล่ะ พรรคพวก

ฮืม ไม่ตอบกลับเลยแฮะ น่าจะถูกคันจริงๆแหละ

คุมะจัง : คุณโออิชิครับ รถบรรทุกมาแล้ว งั้นผมไปก่อนนะ
โออิชิ : เออๆ ขอบคุณนะ อ้อ คุมะจัง ยังมีอีกอย่างนึง...
คุมะจัง : อะไรล่ะ?
โออิชิ : ยังไงก็ปลอดภัยไว้ก่อน แกช่วยตรวจสอบหมายเลขทะเบียนกับฐานข้อมูลด้วยนะ

หน้าของทั้งสามคนซีดลงทันตา ...ให้ตายเถอะ พวกนี้ไม่ค่อยเก็บอาการเลยแฮะ

โออิชิ : เอ้า ยังมีเวลาอีกซักหน่อยกว่ามอเตอร์ไซด์จะมาที่นี่ พวกเธอจะเอาเบียร์อีกมั้ย?
ขนมก็มีเหมือนกันนะ? หรืออยากจะดูทีวีกันล่ะ? ช่วงนี้ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจเลยเนอะ?
พวกอันธพาล : ...ไม่เอาแล้ว พวกเราอยากจะไปแล้ว พอซะทีได้มั้ย!

แต่ว่า เจ้าพวกนั้นก็รู้สึกตัวว่าอยู่ๆก็มีนายตำรวจรูปร่างกำยำซัก 5-6 คนมาล้อมกรอบเอาเสียแล้ว
และคอยส่งสายตากดดันอยู่ด้วย

พวกอันธพาล : อะ...อะไรกันวะเนี่ย!! พวกเราไม่ได้ทำผิดอะไรซักหน่อย!!

เฮ่อ คนละสองข้อหา ขโมยรถจักรยานยนต์และเจตนาทำร้ายร่างกาย เจ้าพวกนี้มันอันธพาลจริงเลย...