Higurashi no Naku Koro ni Tips024

posted on 12 Jul 2008 22:40 by sorekara in WhenTheyCry

Spoiler Alert!!!

Tip ก็คือ เนื้อหาย่อยที่ปรากฎในเรื่อง Higurashi no Naku Koro ni หรือแว่วเสียงเรไร ซึ่งจะมี
ทั้งที่มีส่วนไม่เกี่ยวข้องหรือส่วนที่เชื่อมโยงกับเนื้อหาหลักของทั้ง 8 บทหลักในเกมต้นฉบับ
PC นั่นเอง ซึ่งข้อมูลตรงนี้จะช่วยทำให้เราสามารถรับรู้รายละเอียดยิบย่อยที่ไม่ปรากฎในเนื้อหา
หลักอีกด้วย

==============================================

บทสายใยสังหาร
Chapter 5/024 - ขอบคุณที่เลี้ยงนะ

---------------------------------------------------------------------------------------------

Note : ถึงแม้ว่าในอนิเมนั้นเคย์อิจิจะคืนกล่องข้าวให้กับชิอง แต่ทิปนี้จะแสดงให้เห็นว่า
แท้ที่จริงแล้วมันเกิดอะไรขึ้นในเกมแทน โดยโน๊ตนี้จะยึดตามหลักในเกมต้นฉบับเช่นกัน
ที่ว่าเคย์อิจิยังคงคิดว่า "ชิอง" ก็คือมิองที่ปลอมตัวมานั่นเอง

---------------------------------------------------------------------------------------------

เคย์อิจิ : เฮ้ มิอง เอ้านี่
มิอง : ห๊ะ อะ อะไรกันน่ะ เคย์จัง...!?
ผมหยิบเอาข้าวกล่องที่ได้มาเมื่อวาน วางไว้ตรงหน้ามิอง

เคย์อิจิ : ก็ข้าวกล่องที่ฉันได้มาจากเธอเมื่อวานไง ขอบคุณที่เลี้ยงนะ อร่อยมากเลย
มิอง : ...อะ ...........อ่า ......
...หน้าของมิองเริ่มแดงขึ้นนิดๆ

......เฮ้ๆ คนที่เป็นคนเอาข้าวกล่องมาให้ผมน่าจะเป็นชิองนี่ จำไม่ได้รึไง...?
ไม่มีเหตุผลที่ยัยนั่นจะต้องหน้าแดงในขณะที่เป็นมิองเลยนี่นา...

เคย์อิจิ : เอ่อ เมื่อวานฉันหิวมากไปหน่อย แล้วชิองก็มาที่บ้านพร้อมกับนำข้าวกล่องมาให้พอดี
นี่ไงกล่องข้าว ฉันล้างมาเรียบร้อยแล้วล่ะ!
มิอง : อ๊ะ ......ฮ่ะๆๆ งะ งั้นเหรอ! ชิองนี่เอาอกเอาใจเก่งจังเลยนะ~!

ช่างเป็นปฎิกิริยาที่โจ่งแจ้งอะไรอย่างนี้นะ
... มิองน่ะที่จริงแล้วเป็นพวกต้มตุ๋นงั้นเหรอ?
... แต่ยังไงก็เถอะ ท่าทีแสดงออกพวกนี้มันช่างแตกต่างกับตัวตนที่เธอเป็นตามปกติจริงๆ
... ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะน่ารักได้ขนาดนั้น

มิอง : อือ ละ แล้วเป็นยังไงบ้างล่ะ?
เคย์อิจิ : ...ฉันว่าชิองเหมือนกับมิองยังกะแกะเลย ก็เธอสองคนเป็นแฝดกันนี่นะ?
มันก็ต้องเหมือนกันอยู่แล้วล่ะ
มิอง : อืม ......มะ......ไม่ใช่อย่างนั้น... เอ่อ......
ดูเหมือนมิองกำลังรอที่จะให้คำตอบบางอย่างอยู่พร้อมกับท่าทีงงงัน ...บางทีที่เธอถามว่า
"แล้วเป็นยังไงบ้างล่ะ" อาจจะไม่ได้หมายถึงชิองเป็นยังไง แต่น่าจะหมายถึงตัวข้าวกล่อง
ซะมากกว่า...?

เคย์อิจิ : อ๊า แน่นอนอยู่แล้ว อร่อยมากเลยล่ะ
มิอง : ...เอ๋ ......อ๊ะ ...จริงเหรอ?
เคย์อิจิ : ฉันไม่เคยโกหกหรอกน่าเวลาชมอาหารของใครๆ ถ้าฉันพูดว่ามันอร่อย มันก็ต้องอร่อย
อย่างที่พูดเซ่! มันเยี่ยมมากขนาดที่ฉันสามารถแนะนำให้คนอื่นอีกนับสิบนับร้อยมากินได้เลย
บอกชิองด้วยล่ะว่าอร่อยมากๆเลย
มิอง : อ๊ะ ......ดะ ได้สิ! ชิองใช่มั้ย! ฉันจะไปบอกให้ละกัน! เธอคงจะต้องดีใจแน่ๆเลย...! ฮ่ะๆๆๆๆๆๆ...!

ถึงแม้นี่จะหมายความว่าผมได้ข้าวกล่องจากชิองแทนมิองก็ตาม มิองก็... หัวเราะราวกับเปี่ยมไปด้วย
ความยินดีลึกๆอยู่ในใจ

...มิองสามารถหัวเราะแล้วก็ทำให้คนอื่นที่ได้เห็นพลอยมีความสุขไปด้วย แม้ว่าจะมีคำถามที่คาใจอยู่อีกมาก
ผมก็จะไม่ถามอีกต่อไปแล้ว

มิองรีบหยิบเอาข้าวกล่องไปใส่ไว้ในกระเป๋าโรงเรียนของตัวเอง แต่แล้วเธอก็รู้สึกได้ยินเสียงกลุกกลัก
บางอย่างจากข้างในนั้น

มิอง : ......เคย์จัง มีอะไรอยู่ข้างในเหรอ? เอ๊ะ? ............................หวา......
ง่ะ ...ไอ้นั่น ยัยนั่นเปิดออกมาดูเสียแล้ว...!
เนื่องจากว่าสิ่งที่อยู่ข้างในนั้นมันน่าอายนิดหน่อยสำหรับผม ก็เลยไม่อยากให้ยัยนั่นเปิดดูที่นี่
ผมจึงรีบเอามือบังไว้ในทันใด!

เคย์อิจิ : เอ่อ... คือว่านะ! จะบอกไว้ก่อนละกัน แม่บอกว่าให้ใส่มันเอาไว้แทนคำขอบคุณน่ะ
ไม่ใช่ความคิดของฉันหรอกนะ! อย่าเพิ่งเข้าใจผิดไปล่ะ!!
มิอง : ......น่ารักจัง... ลูกกวาด...

ข้างในกล่องข้าวที่ล้างจนสะอาดนั้นมีลูกกวาดที่ห่อไว้ด้วยกระดาษสีสวยราวๆซักหนึ่งกำมือได้

...ก็คือว่า เมื่อวานตอนที่ผมกำลังล้างกล่องข้าวตรงอ่างล้างจานอยู่นั้น แม่ก็เข้ามา "ซักถาม"
แล้วผมก็ถูกบังคับให้ตอบว่าใครเป็นคนให้มาด้วย

แล้วแม่ก็บอกให้เอาของใส่ไว้ข้างในเพื่อแทนคำขอบคุณ... ผมก็บอกแล้วนะว่ามันน่าอาย
แล้วมันก็ไม่ใช่นิสัยของผมด้วย แต่...

เคย์อิจิ : ......แล้ว ...ก็อย่างนั้นแหละ เอ่อ ...คือ.......
ผมรู้สึกอายจนราวกับว่ากำลังมีไฟพุ่งออกมาจากหน้าของผมเลย
...มันคงจะดีกว่า ถ้ามิองจะหัวเราะออกมาตามปกติ แต่... เพราะอะไรกันนะ มิองถึงเริ่มตรึงตาจดจ่อ
อยู่กับลูกกวาดในกล่องข้าวขนาดนั้น

มิอง : ......อ่า ...ขอบคุณนะ
เคย์อิจิ : ฉะ ฉันไม่ขอรับไว้หรอกนะ ต้องไปบอกกับแม่สิ แม่เป็นคนที่เอามันใส่ไว้ให้เธอต่างหากล่ะ!
อะๆ อีกอย่าง มิองไม่จำเป็นจะต้องขอบคุณก็ได้ ก็นั่นเป็นของชิองไง
มิอง : ............อ๊ะ ...อื้อ นั่นสินะ... อื้อ เดี๋ยวจะไปบอกชิองให้ ชิองคงจะดีใจมากเลยล่ะ
ผมสังเกตุเห็นสีหน้าท้อใจของมิองชั่วขณะที่กำลังปิดกล่องข้าว ...ดูเหมือนผมจะเป็นคนตัดบทสนทนา
ซะเองเสียแล้ว

*เสียงกริ่งดัง*

เรนะ : วันนี้มี่จังดูกระหนิมจังเลยนะจ๊ะ หรือว่าจะมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นกันนะ กันนะ!
ซาโตโกะ : ...บางทีเจ้าตัวอาจจะเป็นหวัดอยู่ก็ได้นะเคอะ? ที่เห็นหน้าแดงๆนี่อาจจะเป็นไข้ด้วย
......เอ๊ะ ริกะ ทำไมถึงมาลูบหัวเดี๊ยนล่ะเคอะ?
ริกะ : ......ซาโตโกะก็ด้วยค่ะ ซักวันหนึ่งก็คงต้องเป็นหวัดแบบนั้นแน่นอนเหมือนกันนะเจ้าคะ

...ลูบ ลูบ